Dünyada, ülkede yer yerinden oynasa da birkaç milyon kişi için tek bir ana gündem maddesi var: Liseye Geçiş Sınavı. Üstelik bu histeri sınavdan bir yıl önce başlıyor. LGS’yi hem çocukları hem de kendileri için ölüm kalım mücadelesine dönüştürenler bile var. Çünkü sistem yeni kurbanlar istiyor.
Ağrı’da bir ilkokulun bahçesinde çekilen ve küçük bir kız çocuğunun ilahi eşliğinde dans ettiği video viral oldu. Tüm nizamiliği bozan ve gönlünce dans eden pembe montlu minik star bize ne söylüyor? İstisnalar kaideyi bozmasa da düzeni çatırdatmaya yeter mi?
Muhtar görmüyor, okul sormuyor, sağlık sistemi izlemiyor, sosyal hizmetler gelmiyor. Olan çocuklara oluyor. Etkin veriye dayalı çocuk izleme sistemi neden yok ve nasıl kurulur? Çocuk Hareketi bunu başarabilecek mi?
LGS’de tam puan alan öğrencilerin girdiği, Türkiye’nin en köklü okullarından birindeki kriz, toplumsal cinsiyet eşitsizliği, erkeklik algısı, hiyerarşik okul kültürü ve akran zorbalığı karşısında eğitim sisteminin yetersizliğini gösterdi. Nedenleri ve engelleme yöntemlerini uzmanlara sorduk.
Eğitim sistemi ilkokuldan, hatta okul öncesinden başlayarak hızla özelleşti. Bugün eğitim, eşitsizlikleri gidermek şöyle dursun, daha da tahkim ediyor. Ne ebeveynler ne de öğrenciler üniversite nizamiyesini daha iyi bir hayatın kapısı olarak görüyor. Hatta aksi geçerli: Dört yıllık zaman kaybı.
Gelişmiş ülkelerdeki eğitim sistemleri birbirinden çok farklı olabiliyor ancak ortak bir noktaları var: Öğretmenleri merkeze almak. Finlandiya’da da Güney Kore’de bu böyle. Türkiye’de bunu başarmak için ne yapılması gerektiğine ilişkin başarılı akademik çalışmalar var ama hayata geçmiyor. Neden?