Veri Enstitüsü'nün yaptığı kahramanlık araştırması, toplum olarak kendi hikâyemizin kahramanı olmak yerine dışarıdan bir kurtarıcı beklediğimizi gösteriyor. Katılımcıların yüzde 65’i kahramandan adil olmasını beklerken yüzde 85’i liderin değiştirici bir rol üstlenmesi gerektiğini düşünüyor.
Situationship son yılların popüler terimlerinden… Türkçe karşılığı durumdaşlık. Tanımı zor ama şöyle özetlenebilir: ilişkinin keyfi var ama sorumlulukları yok gibi. Peki kimine göre çok özgürleştirici ve sahici kimine göre güven vermeyen “situationship” aslında ne? Kim neden tercih ediyor?
Tablet verilen çocuklar birkaç dakikada sakinleşebiliyor ama psikolojik dayanıklılıkları da ellerinden alınıyor. Araştırmalara göre, erken çocuklukta ekranlar duygu düzenleme becerilerini etkileyebiliyor, çocuk beyninin en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biriyse kaçmaya çalıştığımız can sıkıntısı.
Günümüzde birçok ebeveyn, çocuğunun mutsuzluğunu kendi başarısızlığı gibi görüyor. Bazıları çocuğu için aşırı kaygı duyuyor. Oysa kaygı direksiyona geçtiğinde, koruma ile kontrol arasındaki çizgi bulanıklaşıyor. Sevgiyle yaptığımız şey, çocuğun güçlenme alanını daraltabiliyor. Peki ne yapmak lazım?
Bir gün fark ediyoruz ki yaşlanan sadece biz değiliz. Yıllarca bize kol kanat geren anne-babalarımızın güçten düştüğünü görmek, güvenli alanımızı en derinden sarsıyor. Peki sağlık önerilerimizi reddeden, inatlaşan, adeta ergen gibi davranan ebeveynlerimizle bu yeni dönemde nasıl ilişki kuracağız?
Hepimiz aynı ortamdayız ama hiçbirimiz birbirimize temas etmiyoruz. Kulaklıkları çıkarıp yabancı birine "seni görüyorum" demenin, hem karşı tarafın hem de bizim dopamin seviyemizi nasıl değiştirdiğini inceliyoruz.
