Yankı odalarının duvarlarını yıkın. Çok seslilik, farklı bakış açıları ve yeni perspektifler için Fayn yazarlarının kaleme aldıkları görüş yazılarını takipte kalın.
Fon krizinde kaybeden yüz binlerce insanı “açgözlüydüler” diye açıklamak kolay. Zor soru şu: Çalışmanın, tasarruf etmenin ve doğru olanı yapmanın güvenli bir gelecek vaat etmediği, sıradan onurlu bir yaşamın lüks sayılmaya başlandığı bir düzende, insanlar bu riski neden aldı?
Faili meçhul bir cinayetin dosyası yıllar sonra yeniden açıldığında bu, aileler için ne anlama gelir? Acının artık yalnız bırakılmadığı umudu doğar mı? Şengül Hablemitoğlu; faili meçhuller, geride kalanlar ve ulaşılamayan adalet hakkında yazdı.
Mali krizler tek başına bir devleti güçlendirmez ya da zayıflatmaz. Sonucu; kurumların gücü, hesap verebilirlik, toplumla kurulan ilişki ve krizin yükünün nasıl paylaşıldığı belirler. Nasreddin Hoca’nın kazan fıkrasını hatırlatan fon krizinde bundan sonra ne yapılmalı?
Ankara ile Tel Aviv’in sıcak savaşa girmesi şimdilik uzak ihtimal. Ama Suriye’den Doğu Akdeniz’e, Kürt meselesinden enerji koridorlarına uzanan çok daha büyük bir hegemonya mücadelesi yaşanıyor. Mesele yeni Ortadoğu’nun doğum sancısı.
Düğün var, gelin var, damat var; memleketin makbul hayat tasavvurunun bütün dekoru yerli yerinde. Bir tek arzu uslu durmuyor. Mabel Matiz’in yaptığı belki de bu: Karikatürize edilerek zararsızlaştırılamayan, yokmuş gibi davranılamayan arzuyu hayatın ortasına, üstelik neşesinden vazgeçmeden bırakmak.
Temmuz sonunda on binlerce Faslı'nın İspanya'ya geçmeye çalışması yalnızca bir göç hikâyesi değildi. Kimilerine propaganda malzemesi olan bu kriz, sınırların artık haritalarla değil; diplomasi, istihbarat ve insan hayatı üzerinden çizildiğini gösterdi.