Bugünün şiddeti yalnızca bireysel bir kırılma değil; dijital dünyada dil bulan, yön kazanan, meşruiyet üreten ve birbirini çoğaltan bir yapı. Bu çocuklar yalnız değil. Aynı hikâyenin, aynı öfkenin, aynı düşmanlık dilinin içinde yan yana geliyorlar.
İki gün içinde yaşanan iki okul saldırısı, güvenlik meselesinin ötesinde, çocukların uzun süredir taşıdığı görünmez şiddeti görünür kıldı. “Çocuklara ne oluyor” diye soruyoruz. Belki de asıl sorulması gereken şu: Biz çocukları neyin içinde büyütüyoruz?
Siverek’teki okul baskınının sebebi henüz tartışılırken bu kez Kahramanmaraş’tan yeni bir saldırı haberi geldi. Bu kez fail 14 yaşında ve 8. sınıf öğrencisi. 8'i öğrenci 9 kişi hayatını kaybetti, 6'sı ağır 13 kişi yaralandı.
Filmde Derya ve Aziz’in kızları olan Ezgi’nin isyanını gördükçe oğullarım Deniz ve Emre’nin ne kadar bocaladıklarını hatırlıyorum. Pek çok şehirde arkadaşlarımızın evleri basılıyor, gözaltına alınıyorlar. Evde çocuk varsa önceden bilgi verin, korkmasınlar, diyor avukatlar.
Dünyada, ülkede yer yerinden oynasa da birkaç milyon kişi için tek bir ana gündem maddesi var: Liseye Geçiş Sınavı. Üstelik bu histeri sınavdan bir yıl önce başlıyor. LGS’yi hem çocukları hem de kendileri için ölüm kalım mücadelesine dönüştürenler bile var. Çünkü sistem yeni kurbanlar istiyor.
Ağrı’da bir ilkokulun bahçesinde çekilen ve küçük bir kız çocuğunun ilahi eşliğinde dans ettiği video viral oldu. Tüm nizamiliği bozan ve gönlünce dans eden pembe montlu minik star bize ne söylüyor? İstisnalar kaideyi bozmasa da düzeni çatırdatmaya yeter mi?
