40 yaşını geçince, emeğimi satıp gelir elde eden bir işçi olduğumu idrak ettiğimi itiraf etmeliyim. Zaman içinde yıllık iznimden, haftasonumdan vermeyi normal hale getirmişim. Esamesi okunmayan kontratlara alışmışım. Ama haftasonu işle ilgili e-posta atmanın uygunsuz olduğu kültürler de var.
Çocuk sahibi olmak erkeklerin istihdamını artırırken kadınlarınkini belirgin şekilde azaltıyor. Türkiye'de bakım yükü, kariyerlerin yönünü belirleyen görünmez bir iş bölümü yaratıyor. Sayılar, "ev işleriyle meşgulüm" cümlesinin ardındaki hikâyeyi anlatıyor.
Diplomanın üstüne motosiklet ehliyetinin şart, beyaz yakanın üstüne kask takılmasının zorunlu, proje yetiştirmenin üstüne siparişi yetiştirmenin “must” olduğu bir dönemdeyiz. Beyaz yaka, “yaşamak” için ek iş yapıyor.
İş ilanlarında tutku olarak tarif edilen şey aslında karşılığı ödenmeyecek fazla mesai. Esnekliğin anlamı güvencesizlik, startup ruhu da hak kaybı. Ofiste sınırsız atıştırmalık vaad edenler sizi ofis dışına çıkartmamayı planlıyor olabilir. İş ilanlarının anlamını yapay zeka desteğiyle analiz ettik.
İğneyle kuyu kazarken dünyaya ve insana engin bakışını kaybetmemeye çalışan çevirmenlerin yayın dünyasındaki güvencesizlikleri de, mücadeleleri de devam ediyor. Çünkü çevirmenler hâlâ yangında ilk bırakılacak, kavgada ilk dövülecek, ödeme sırasında en sona atılacak kişiler.
Çiçek derip yollarına sermek bir gün. Kalan üçyüzaltmış küsur gün, görünmeyen emeğin, yoksulluğun ve tükenmişliğin içinde geçiyor. Anneliğin kutsandığı yerde annelerin yükü hâlâ görünmüyor; bakım, fedakârlık ve hayatta kalma mücadelesi sessizce kadınların omzuna bırakılıyor.