Çiçek derip yollarına sermek bir gün. Kalan üçyüzaltmış küsur gün, görünmeyen emeğin, yoksulluğun ve tükenmişliğin içinde geçiyor. Anneliğin kutsandığı yerde annelerin yükü hâlâ görünmüyor; bakım, fedakârlık ve hayatta kalma mücadelesi sessizce kadınların omzuna bırakılıyor.
Geçen 1 Mayıs’tan bugüne Türkiye’nin dört bir yanında işçiler; düşük ücretlere, güvencesizliğe ve hak gasplarına karşı direndi. Grev yasakları ve baskılara rağmen pek çok eylem kazanımla sonuçlandı, bazıları ise hâlâ sürüyor. Son bir yılın öne çıkan mücadelelerini hatırladık.
Maaş ve haklarını alamayan madencilerin zaferle sonuçlanan Ankara’daki direnişi, akıllara 1990’ın son günlerinden itibaren yaşanan büyük madenci grevi ve yürüyüşünü getirdi. On binlerce madencinin eylemi, Türkiye’deki işçi hareketleri açısından tarihi bir nitelik taşıyor.
Bir sendikacı “Bu ülkede yasalar zenginler için geçerli değil” dediği için tutuklandı. Ardından bir doğa savunucusu, onu savunan başka bir sendikacı ve bu kez o tutuklamayı eleştiren bir hukukçu aynı suçlamayla cezaevine gönderildi.
Bir zamanlar yazılım mühendisliği en gözde mesleklerden biriydi ama 2022'den bu yana teknoloji sektöründe 500 binin üzerinde kişi işten çıkarıldı. Junior pozisyonlar %60 azaldı. Yapay zeka dünyadaki kodun neredeyse yarısını üretiyor. Öyleyse yazılımcılar nasıl hayatta kalsın?
Van’da işsizlik, her sabah işçiler sokağında görünür hale geliyor. Van’da her sabah onlarca kişi, soğuğa ve belirsizliğe rağmen günübirlik iş bulabilmek için işçiler sokağında bekliyor. Bu sokak, kentin derinleşen yoksulluğunun ve yapısal işsizliğinin en görünür yüzlerinden biri.
