İstanbul’da vapurla seyahat etmek yalnızca bir kıtadan diğerine geçmek değil, şehir içi yolculuk yaparken yürekteki gamı kederi Boğaz’ın serin sularına bırakmak, ferahlamak demek. Çağla Öztek, vapurdan öte birer “yuva” da olan Dolmabahçe, Fenerbahçe ve Paşabahçe’yi yazdı.
Dünyayı artık algoritmaların filtresinin ardından görüyoruz. Raf ömrü kısa bilgi bolluğunun yanında, neyin, nasıl ve kim tarafından sunulduğu da denklemin bir parçası. Bilme ve karar verme süreçlerinin parçalandığı bu ortamda, yurttaşlık ve demokratik katılım da dijital manipülasyonun bir kurbanı.
Turşular kuruluyor, diziler dönüyor, camlar artık örtülüyor. Sonbahar alametleri birer birer kapımızda… Takvimlerden hiç haberimiz olmasa dahi sonbaharın geldiğini ifşa eden, günlük hayatın küçük işaretlerini derledik.
Harfleri tek tek, sabırla öğrenilen ve defterleri süsleyen el yazısı teknoloji çağında yok olma riskiyle karşı karşıya. Geçmişte çocukların ilkokulda edindiği bu becerinin eskide kalması ne demek?
Azarlamak, itip kakmak, buyurganlık, patronaj her koşulda ama her koşulda güç pratiğidir. Çünkü yalnızca ‘küçük’ görülene uygulanır. Ve kimsenin işini iyi yapması, kerrat cetvelini ezber etmesi, mikrofonu vaktinde takması yahut kendini gerçekleştirmesiyle sonuçlanmaz.
Amazon’da aktif olarak çalışan robotların sayısı 1 milyonu aştı. Yapay zekâ bu denli hızla insanların yerini alırken emek kavramına ve varoluşun anlamına yeni bir bakış gerekiyor. Asimov’un Robot Serisi ekseninde bu yeni dünya nasıl görülebilir?
