Editör ve yazar
Bugün Anneler Günü. Madem ki hepimiz bir zamanlar o birkaç haftalık çaresiz bebektik, o halde hepimizin anası (ya da birincil bakım vereni) aynı dikenli tellerden geçti. Bugün annelerden çok, insan yavrusunun aczinin, yani hepimizin ortak geçmişinin günü. Yoksa anneliğin de birden fazla yüzü var.
“Türkiye nüfusu yaşlanıyor” klişesi artık geçersiz, nüfus yaşlanalı çok oldu. Aile yılı yetmeyince ilan edilen aile 10 yılı da bu gidişle faydalı olmayacak. Ve bunun dijital platformlarda yayınlanan dizilerin senaryolarıyla ilgisi yok.
“Piremses” olmayan erkek istemenin bedeli, ilk etapta hürriyetin kaybı olabilir. Ama sonrası daha fena. Tarihle dalaşmayın. Piremses erkekleri zorbalamayı da bırakın. Yeterince zorbamız var.
Eğitim sistemi ilkokuldan, hatta okul öncesinden başlayarak hızla özelleşti. Bugün eğitim, eşitsizlikleri gidermek şöyle dursun, daha da tahkim ediyor. Ne ebeveynler ne de öğrenciler üniversite nizamiyesini daha iyi bir hayatın kapısı olarak görüyor. Hatta aksi geçerli: Dört yıllık zaman kaybı.
Siyasi baskı ve tek seslilik ekrandan ikrah ettiriyor, ama sosyal medya da kayıp cennet değil. Algoritmaların harladığı kutuplaşma, dönüp yine iktidarın işine yarıyor.
“Gelinin amcasındaaan burma bilezik”li düğünler azaldı. Ve nasıl evlendiğimiz, yaşadığımız toplumsal dönüşüm hakkında çok şey anlatıyor. Bununla da kalmıyor, düğünler sınıfsal, kültürel, dini ya da coğrafi ayrışmaların, değerlerin de işaretlendiği, sembolik yükü ağır pratikler olmaya devam ediyor.
