Tolstoy, Anna Karenina’yı (1878) “Bütün mutlu aileler birbirine benzer” diyerek açmıştır. Edebiyattaki iyiler de birbirine benzer; çeşitleri azdır. O kadar azdır ki, kötülük okyanusunda küçük adalar gibi kalırlar. Ama ne adalardır onlar…
Gece Unutkandır, polisiye gerilimin imkânlarını kullanırken suçu bireysel sapmadan çıkarıp toplumsal bir ağın içine yerleştiriyor. Zehra Çelenk ile romanın hakikat, adalet ve “sıradan kötülük” üzerine açtığı soruları konuştuk.
Mimar ve yazar Ertuğ Uçar, Ormanda Kaybolmak isimli kitabında, Walter Benjamin’in “Kaybolmak – bir ormanda olduğu gibi – öğrenilmesi gereken bir sanattır” cümlesiyle okuru sözcüklerin arasında kaybolmaya davet ediyor. Uçar’ın metinleri karalamalarıyla birleştiğinde soyut sözcükler vücut kazanıyor.
İstanbul’un hızla değişen çehresinde, sadece kitap satmakla kalmayıp birer kültür vahası olarak ayakta duran bağımsız kitabevlerini derledik.
Judith Hermann, Bütün Aşkların Başlangıcı’nda aşkı değil, güvenli görünen bir hayatın ne kadar kırılgan olduğunu anlatıyor. Epeydir bunca soğukkanlı, bunca ölçülü, sade, sessiz, zarif ama bir o kadar huzursuz ve gerilimli bir şey okumamıştım.
Ayfer Tunç’un Annemin Uyurgezer Geceleri, birçok şeyi anlatıyor ama asıl Türkiye’nin son yıllarda geçirdiği ekonomik ve sosyal dönüşümü anlatıyor. Sırlarla dolu üç kuşak kadın üzerinden bu dönüşümü anlatan romanı elimizden bırakamadık.
