Ariane Koch: “Mekân, evimize davet ettiğimiz kişiye bağlı olarak farklı bir anlam kazanır, öyle ki evimizi misafirimizin gözünden görmeye başlarız. Misafir ile ev sahibi arasındaki güç dengelerinin zamanla değişmesi, bağımlılıklarının tersine dönmesi yuva diyebileceğimiz kavramı da dönüştürür.”
Burhan Sönmez’in derdi işkenceyle elinden alınan hafızasını yeniden kazanmak için kendi tarihinde ya da memleket tarihinde bir arkeolojik, ontolojik kazı yapmak sanki. Gerçeklikle ilişkisini yeniden inşa etmek için gösterdiği direnç azımsanabilir mi?
Bir zamanlar görünmezlik fikriyle heyecanlanan insan artık görünürlükle tatmin oluyor. Oysa görünmezliğin getireceği iki önermeyi, iyiliği-kötülüğü konuşmaya, habire konuşmaya, tartışmaya en ihtiyacımız olan çağdayız.
Sosyal medya bir şeyleri önermek için kişiden o konuyla ilgili herhangi bir altyapı istemiyor, dolayısıyla tamamen bir “Yap önerini, denize at” durumu yaşanıyor. Buna kitaplar da dahil. Bari kitaplar dalgaya kapılmasın dedik ve işin uzmanlarından yani sahaflardan öneriler aldık.
Asuman Kafaoğlu-Büke antikçağın kadınlarına bakarken mitolojik bağlamı da ataerkil uygarlıkların yüklediği sıfatları da bir yana bırakın, diyor. Varacağımız çıkışta bizi bin yıllık klişeler değil, yeni yüzleriyle kendi hikâyesinin kahramanı kadınlar bekliyor.
Bir Behiç Ak kitabı ziyan edilen yaşamın telafisidir. Orada, eksik ya da yanlış yaptıklarımız için ikinci bir şans yakalarız. Çocuklar ise onları bekleyen hayatın tadını alabilmek, hakkını verebilmek için eğlenceli bir prova yaparlar.
