Tarihin akışına çengel atmış isimlerin hikayelerine, onları onlar yapan nitelikleri, geçmişleri, bugünleri ve ilişkileriyle yakından baktığımız Fayn portreleri.
Marie-Louise Eta, Bundesliga ekibi Union Berlin’in başına geçerek Avrupa’nın beş büyük liginde bir erkek takımını çalıştıran ilk kadın oldu. Yeni takımıyla sezon sonuna kadar anlaşan Alman çalıştırıcının geçmişi, bugünün habercisiydi.
Peter Thiel, ismi az duyulan bir finans kapitalisti. Elon Musk’ın eski iş ortağı ve yandaşı, istihbarat örgütlerine veri madenciliği yapan Palantir’in kurucusu, günümüzün tekno-distopik sisteminin önemli kilit taşı Peter Thiel, neden bu kadar önemli?
Bu ülkenin en ayrıksı, en kavgacı ve en donanımlı aydınlarındandı. “Beni çıkarın, Türkiye’de muhalefet kalmaz” derdi ama yeri geldiğinde kendi yanlışını herkesten önce düzelten, kendini eleştiren biriydi. Yalçın Küçük’ün mirasını Prof. Ali Ulvi Özdemir yazdı.
32 kupayla dünyanın en çok kupa kazanan üçüncü teknik direktörü Mircea Lucescu sadece kupalar kazanmadı. Futbolu anlamaya, değiştirmeye ve kontrol etmeye çalıştı. Farklı ülkelerde, farklı liglerde aynı sistemin peşinden gitti. Geriye, kupalardan daha kalıcı bir şey bıraktı: bir futbol aklı.
Tam 40 yıl önce komediyle girdiği eğlence dünyasından bir trajedinin baş kahramanı olarak ayrıldı. Kimine göre bir dahi, kimine göre bir soytarı, kimine göre bir vizyoner, kimine göre ise şerrinden korkulması gereken bir “villain”dı… Erol Köse eğlence tarihimize silinmeyecek bir iz bıraktı.
İlber Ortaylı, milyonların İlber Hoca’sıydı. Nadir bir terkipti. Renkli, eksantrik kişiliği, müthiş zekâsı ve hafızası, olumlu anlamdaki ‘cins’liği onu hem mesleki kariyerinde hem de insanların gözünde hep farklı bir yere koydu.
