Bu çocuklar hasta değil. Bu çocuklar sistemin “mantıklı” sonucu. Uzun zamandır anlaşmayı değil, üstün gelmeyi; dinlemeyi değil, susturmayı; hak aramayı değil, hak almayı gösteriyoruz. Ve kendi ellerimizle kurduğumuz düzen kusursuz işliyor.
ABD’de, spesiyal kahvelerin tüketimi 2011'den bu yana yüzde 84 artmış, yalnızlık salgını da aynı oranda… Peki, bu yalnızca rastlantıdan mı ibaret? Kahve tercihleriniz ne anlama geliyor?
Özel ve İmamoğlu’nun başucu kitabı dedikleri Tanıl Bora’nın Cereyanlar’ı neyi anlatıyor? Bu vesileyle her türlü siyasi kötücüllüğün faturasını Bora’ya çıkartanların geçirdiği öfke nöbetinin kökeninde ne var? Daha önemlisi, bu linç entelektüel üretim kapasitemiz hakkında ne söylüyor?
Penguene olan ilgimizde ironik olan şu: Sürüden ayrıldığını düşünenlerimizin sayısı, neredeyse sürünün kendisinden daha kalabalık. Herkes kenarda, herkes dışarıda, herkes yalnız. Herkes kendini sürüden ayrı hissediyor, öyleyse sürü nerede? “Kenar” bu kadar kalabalıksa “merkez” nerede?
Sağcı liderler, liberal yorumcular, eski yeni Marksistler… Herkes Gramsci alıntılıyor. Peki hapishanede faşizme direnirken yazan bu düşünür bugün nasıl bir “pop ikonuna” dönüştü? Canavarlar çağının ya da daha doğru çevirisiyle marazlar çağının gerçek hikâyesini araştırdık.
Dünyayı artık algoritmaların filtresinin ardından görüyoruz. Raf ömrü kısa bilgi bolluğunun yanında, neyin, nasıl ve kim tarafından sunulduğu da denklemin bir parçası. Bilme ve karar verme süreçlerinin parçalandığı bu ortamda, yurttaşlık ve demokratik katılım da dijital manipülasyonun bir kurbanı.
