Hazar Ergüçlü, hem televizyon ekranı hem beyaz perdeden tanıdığımız, bu sektöre daha 16 yaşında adım atmış bir oyuncu.
Yeni filmi Mutter: Bir Annenin Hatıra Defteri ise onu görmeye alışık olduğumuz türlerin çok dışında, fantastik ile gerilim-korku sınırları arasında gezen bir iş ancak özünde bir annelik hikayesi.
Alphan Eşeli’nin yazıp yönettiği film, açılışını her sene Haziran ayında New York’ta gerçekleşen Tribeca Film Festivali’nde yaptı. Adana Altın Koza Film Festivali’nde En İyi Görüntü Yönetmeni, En İyi Sanat Yönetmeni, En İyi Kurgu ve En İyi Kadın Oyuncu ödüllerini topladı.
Birkaç sezondur Dilber rolüyle akıllara kazınan Ergüçlü, bu ters köşe rolle En İyi Kadın Oyuncu ödülüne layık görüldü.
Ergüçlü’nün kabul konuşması ise pek çok kişiyi hem şaşırttı hem de çok etkiledi. Konuşma, sosyal medya platformlarında yüz binlerce kez izlendi.
Sanatçıların sessizliğe gömüldüğü ya da gömülmek durumunda kaldığı bir ortamda, sözleri hem vurucu hem samimi hem de çok insaniydi.
“Çok uzun zamandır o kadar acıya maruz kaldık ki, uyuştuk gibi hissediyorum,” sözleriyle başladı, Soma’da maden ocağındaki göçükte hayatını kaybeden 37 yaşındaki Kerim Ören’in cenaze töreninde babasının tabutunun başından ayrılmayan 13 yaşındaki oğlu Yaşar’dan ve kömür işçisi nenesi ve dedesinden söz etti:
"Her madenci öldüğünde gözümün önüne kendi dedem, kendi nenem geliyor. İnsanca yaşayabilmek için, çocuklarını okutabilmek için verdikleri emek geliyor. Madenci çocuklarını ağlarken gördüğümde ben yaşamaktan, aldığım nefesten utanıyorum. Adaletsizlikler bana fazla geliyor ve ne yaparsam yapayım bu üzüntüyü içimden atamıyorum. Biz adaletsizlikle mi yaşayacağız? Biz böyle nasıl devam edeceğiz? Hep beraber, beraberce, insanca yaşayamayacaksak nasıl bir toplum olacağız? Yaşar’ın çektiği acı biraz da bizim sorumluluğumuz değil mi? O yüzden bunları söylerken Yaşar’dan özür diliyorum. Sadece burada onu anmaktan başka bir şey yapamadığım için. Yine de elimizde bir tek umudumuz kaldı. Onu da ‘vermeyeceğiz’ demek istiyorum.”
16 senedir ekranlardan tanıdığımız Ergüçlü’yle bir araya geldiğimizde, bu konuşmanın arkasında yatan hikayesi, sanatçı kimliği ve hayatta bir derdi olması hakkında konuştuk.
Mutter’deki rolünüz ilginç, oyunculuğunuz ise çok etkileyici. Daha önce oynadığınız işlere çok benzemeyen, televizyon rollerinden de çok farklı bir rol. O yüzden ilk sorum sizi bu senaryoda ve özellikle bu rolde neyin cezbettiği.
Bir kere okuduğum senaryonun çok kuvvetli bir atmosferi vardı. Bir yaratık üzerinden anne-çocuk ilişkisini anlatacak olmak ve bütün o duyguları araştırma fırsatı açıkçası çok ilgimi çekti. Hiç böyle bir filmin içinde olmamıştım daha önce. Yeni şeyler öğrenmeyi, denemeyi, kendimi sınamayı, sınırlarımı keşfetmeyi severim. Bunun için yaşıyorum hatta. Yani sadece oyunculuk için söylemiyorum bunu. Genel olarak hayatta olabildiğince çok şey öğrenmeyi seviyorum ve merak ediyorum. Bunu da çok merak ettim açıkçası. Bunu yapsam ne olur? Nereye varır?
Türkiye'nin en çok izlenen, herkesin aklına kazınan dizilerinde de oynadınız. Şimdi ise hem fantastik hem korku elementlerinin olduğu çok niş bir festival filminde yer aldınız. Şu an kariyerinizde nasıl bir noktadasınız? Hazar Ergüçlü bu noktada kariyerinde nasıl hissediyor?
Sektöre girişim 16 yaşında, Derviş Zaim’in bağımsız filmi Gölgeler ve Suretler filmiyle olmuştu. Film benim benzinim, beni en çok besleyen şey. Dizilerin durumunu da biliyorsunuz, üretkenlik anlamında çok kısıtlandığımız bir noktaya geldi iş son zamanlarda. Ne olursa olsun uzun saatlerden dolayı hep de bir tekrara düşülüyor. Hâl böyle olunca insan yeni şeyler yapmak, ortaya koymak istiyor. Bütün bunların da dışında kendimi inşa etmeye çalışıyorum bir insan olarak. Film yapmak vazgeçilmez bir şey benim için. Beni hep ileriye taşıyacak, besleyecek ve büyütecek olan şey öncelikle filmler. Dizi daha az değerlidir anlamında söylemiyorum bunu. Aksine dizilerde edindiğim tecrübe beni sinema alanında daha hızlı daha zengin kıldı.
