Popülist saçı > Sağcı bıyığı

Saç, sakal, bıyık. 

Modernizm erkeğin süsünü, aksesuarlarını, sakallarını, bıyıklarını almıştı. Bu üçlü, epeyce mevcut düzenin karşısında duranlar ya da ona dahil olamayanlarda kaldı. 

Merkez siyasetçi dediğimiz, sinekkaydı tıraşlı, jilet gibi giyinmiş olurdu. Bıyık, ya sağda ya da solda olmak demekti. 

Yeni kuşak siyasetçilerde tek bıyık bırakan nadir. Ancak dünyada aşırı sağ, düzeni bozmaya dağınık saçlarıyla geliyor.

Afacan Dennis görünümlü bu yeni popülist lider kuşağı, narsisizm, psikopati ve Makyavelizm üçlüsüne, asi saçları da ekliyor.

Sol bıyık 

Ayran içerken bulaşacak kadar uzun, tütünden sararmış gür bıyıklar.

Derbeder, dağınık ve “düzen karşıtı” bir sakal. Hatta bir zamanların modası, şimdinin demodesi “top sakal”. Belki uzun saçlar.

Ama ille de bıyık.

Devrimci dediğiniz Ediz Hun gibi bir salon beyefendisi olacak değil ya!

Sağ bıyık  

Siyasi spektrumun sağında ve aşırı sağında da epeyce uzun zaman “bıyık” bir işaretti.

II. Dünya Savaşı öncesi ve sırasında yayılan o meşum bıyık mesela. Türk milliyetçilerinin ağzının kenarından aşağı yönelen bıyıkları.

Siyasal İslamcıların sünnet diye bıraktıkları, dudağı örtmeyecek şekilde kesilmiş kısa bıyıkları. Bir ara AK Parti lideri Recep Tayyip Erdoğan’ın gözüne girmek isteyenlerin ilk yaptığının birkaç günlük bıyık bırakmak olduğu söyleniyordu.

Bıyıksızlık 

Bıyıklı olmak kadar olmamak da bir işaretti. Makul, ortada, düzene sadık, kozmopolit bir şahsiyet ve siyasi aidiyet için, sinekkaydı tıraş lazımdı. 

Askerler, hakimler, memurlar, öğretmenler, mühendisler… Büyüyüp profesyonel hayata atılmanın ilk adımı, berbere gitmekti. 

Bir nevi kastrasyon. Sivri kimliklerin tasfiyesi. Ehlileşme.

Sakal bakım kitli kuşak 

İktidarı ele geçirmeye niyet ettikleri yıllarda, bazı cemaat mensuplarından takiye için bıyıklarını kesmeleri istenmişti. Arada içebilirlerdi de.

O ara sakal ve bıyık derbeder solcuların tekelinden çıkıp soylulaştı. Hafif yukarı burulmuş Osmanlı bıyığı, hipster kostümü oldu.

Yarısı sakal ve bıyık, kalan yarısı da güneş gözlüğüyle kaplı yüzlere güzel ya da çirkin demek mümkün değildi. Sakal bıyık, verimli bir erkek standardizasyonu yarattı.

Yeni sağcı saçı 

Sonra ondan da sıkıldık. Şimdilerde yeni yeni ve yeniden Ediz Hun’luk trend. Subjektif bir yorum olacak ama, iyi ki de öyle. 

Ama bu kez de arka arkaya seçim kazanan aşırı sağ liderler yüzünden, dağınık biçimsiz saçlara boğulduk. 

‘Anti-establishment’ saçı

Hippi desek değiller. İyi bir saç stili için paraları olduğu da muhakkak. 

Bu dağınık kalsın hali, belki de hepsinin benimsediği “anti-establishment” (düzen karşıtlığı) söyleminin doğal bir uzantısı. 

Yani devrimciler gibi. Ama değil de. Onlar düzeni bozup yerine yenisini kurmak istemiyorlar. Sadece bozmak istiyorlar. Saçları da öyle.

Bizde aşırı sağ 

Bizde milliyetçilik ve aşırı sağı temsil edenler şimdilik bıyıksız ve düzgün tıraşlı.

Zaten hiçbirinde afacanlıktan eser yok. Düzen karşıtı değiller, aksine düzene kimsenin olmadığı kadar bağlılar.

Şahsiyetler bir köklülük, bir yerleşmişlik, bir aşırı korumacılık kokuyor.

Saçlar da öyle. 

Kaynak: Fayn

Yazan:

Nilgün Yılmaz

Editör ve yazar