Geçen yılki ifşa dalgasında, hakkında taciz iddiaları ortaya atılanlardan biri de radyo programcısı Mesut Süre’ydi. Süre, iddia sahiplerinin sesi olan feminist podcastçi Tuluğ Özlü’ye dava açtı. İlk duruşma 3 Haziran’da. Özlü ise mutlu: Dava nadir bir fırsat olacak, sabırsızlıkla bekliyorum.
Çiçek derip yollarına sermek bir gün. Kalan üçyüzaltmış küsur gün, görünmeyen emeğin, yoksulluğun ve tükenmişliğin içinde geçiyor. Anneliğin kutsandığı yerde annelerin yükü hâlâ görünmüyor; bakım, fedakârlık ve hayatta kalma mücadelesi sessizce kadınların omzuna bırakılıyor.
Altı yıl, onlarca ifade ama tek bir gerçek hâlâ karanlıkta: Gülistan Doku kaybettirildi. Ailesi vazgeçmedi, kamuoyu susmadı. Şimdi yeni deliller, gözaltılar ve yıllarca görmezden gelinen izler yeniden masada. Soru hâlâ aynı, ama bu kez daha ağır: Gülistan nerede ve kim neyi saklıyor?
Her üç beyaz yaka anneden ikisi çocuğunun bakımını tek başına üstleniyor. Hem işteki hedeflerini tutturmaya çalışıyor hem de evdeki ‘görünmez mesai’nin CEO’luğunu yapıyor. %75’i, çalışma hayatındaki sistemin tamamen erkeklere göre kurgulandığını düşünüyor.
Bir ülkede kadınlar ölmeden önce “Başıma bir şey gelirse intihar demeyin” demek zorunda kalıyorsa, mesele artık tek bir hayatın trajedisi değil, o ülkenin kadınları ve çocukları için kurduğu hayat düzenidir.
Menopoz bugün daha çok konuşuluyorsa, bunun nedeni yalnızca artan farkındalık değil; aynı zamanda büyüyen bir pazar. Sosyal medya menopozu bir çözüm alanına dönüştürürken ne yapmalı? Sihirli sözcük biyoeşdeğer aslında neye eşdeğer?
