Bana (da) sarıl İzmirli Ahmet!
Sizin de yerleşti mi o sıkıntı göğsünüze? Sarıp saracağım diye boğduklarınıza bir özür geçti mi içinizden? İşte orası Ahmet Güntan’ın sizi dürttüğü yerdir, orada kendisi dahil kimseye huzur yoktur. Çünkü o huzursuzluğu yazar, huzuru nafile arar. Çok estetik, çok politik, çok şairlik gerektirir bu.