Futbolda son yıllarda taraftarına hayalkırıklığı yaşatan Beşiktaş’a özlediği ruhu basketbolda Dušan Alimpijević getirdi.
Her ne kadar Beşiktaş Gain, tarihinde çıktığı ilk EuroCup final serisinde Fransız ekibi JL Bourg'u yenemese de koç Alimpijević’in Beşiktaş’a kazandırdıkları tartışılmaz.
Bu, Alimpijević'in EuroCup finalinde yaşadığı ikinci yenilgiydi. İlki de 2022'de yine bir başka Türk takımıyla, Bursaspor’un baş antrenörüyken Virtus Bologna'ya karşıydı. Böylece iki farklı temsilcimizi tarihlerinde ilk kez finale çıkardı ancak ikisini de kaybetti. Arzu edilen sonuca ulaşılamamış olsa da Alimpijevic ve öğrencilerini finallere götüren süreç daha önemliydi.
Beşiktaş en son bundan 14 sene önce, Ergin Ataman yönetiminde bu seviyelere çıkmıştı. Aradan geçen uzun zamanın ardından Avrupa'da ve ligde yeniden mücadeleci konumdalar. Bunda kenar yönetiminin katkısı epey büyük.
Peki, EuroCup'ta ikinci kez ‘Yılın Koçu’ seçilen Dušan Alimpijević henüz 40 yaşında bu noktaya nasıl geldi?
Diz sakatlığından saha kenarına
Dušan Alimpijević, 9 Mart 1986'da Belgrad'ın güneybatısındaki küçük bir kasaba olan Lazarevac'ta doğdu. Ancak burası Yugoslavya dağıldıktan sonra bile adı basketbolla yan yana anılan, Avrupa ve Dünya şampiyonlukları kazanan Sırbistan'da kayda değer hiçbir oyuncunun çıkmadığı nadir lokasyonlardan biri.
Basketbola gönül veren Alimpijević, profesyonel bir kariyere sahip olabilmek umuduyla 15 yaşında ailesini bırakıp Novi Sad'a gitti. Hem lisede eğitimine devam edecek hem de parkelere adım atacaktı. Ama gençlik yıllarında geçirdiği iki ağır diz sakatlığı hayallerini sekteye uğrattı.
Yine de basketboldan uzaklaşmak gibi bir planı yoktu. Saha kenarına geçip 22 yaşında asistan koç olarak çalışmaya başladı. 27 yaşında ise ilk baş antrenörlük deneyimini yaşayacaktı.
2010 yılının mart ayında Vojvodina takımı, Kruşevats'taki deplasman maçından dönüyordu. Takım otobüsü gece saatlerinde bir kamyonla çarpıştı. Baş antrenör Nemanja Danilović ve 19 yaşındaki genç oyuncu Nenad Grozdanić hayatını kaybetti. Alimpijević enkazdan ağır yaralı olarak çıkarıldı. Kendisini kurtarmak için otobüsün kesildiğini sonradan başkalarından öğrendi. Kazayı neredeyse hiç hatırlamıyordu.
Yıllar sonra o dönemi anlattığında kendisi ikinci plandaydı. Kaybedilen iki ismin ailelerinin yaşadığı acıya içi daha çok yanıyordu. Zira Danilović, Alimpijević'e koçluğa olan tutkusunu aşılayan bir figürdü. O kazadan sonra basketbol sahasındaki hiçbir zorluk ona güç gelmedi. Ve o zorluklarla karşılaşması için fazla beklemesi gerekmedi.
Kaza onu durdurmadı
Alimpijević, 2011'de Vojvodina Srbijagas'a asistan koç olarak katıldı. Eski Yugoslav ülkelerinin bir arada oynadığı Adriyatik Ligi'ne (ABA) çıkma planları vardı ama lisans için gereken 150 bin euro bulunamadı ve proje bir gecede çöktü.
2013'te Alimpijević Vojvodina'nın baş antrenörü oldu. Devraldığı takım dağılmış haldeydi. Kadro zayıftı, bütçe daralmıştı. O sezon takımı ligde tuttu, bir sonraki sezon play-off'a taşıdı. Ancak ABA'in gediklilerinden Mega Leks'e bir sayıyla kaybedince sonunu getiremediler.
