23 Nisan’ı her yıl çocuklara armağan edilmiş bir gün olarak kutluyoruz. Onları kürsülere, makamlara çıkarıp ezberletilmiş büyümüş de küçülmüş cümleler söyletiyoruz, söz verip, alkışlıyoruz. Ancak aynı çocukların korkusunu, kaybını ve yasını duymuyoruz. Prof. Dr. Şengül Hablemitoğlu yazdı.
23 Nisan’ı her yıl çocuklara armağan edilmiş bir gün olarak kutluyoruz. Onları kürsülere, makamlara çıkarıp ezberletilmiş büyümüş de küçülmüş cümleler söyletiyoruz, söz verip, alkışlıyoruz. Ancak aynı çocukların korkusunu, kaybını ve yasını duymuyoruz. Prof. Dr. Şengül Hablemitoğlu yazdı.
23 Nisan 1920, egemenliğin kayıtsız şartsız millete geçtiği gün. Birinci Meclis’te, çok farklı kesimlerden, her türlü görüşten vekiller vardı. O Meclis, birçok konuda herkesin açık açık konuştuğu oturumlara, hatta sert tartışmalara sahne oldu.
Altı yıl boyunca kardeşini savcı gibi, dedektif gibi arayan Aygül Doku pes etmedi; Eski Vali’den onun gücünü kullanan oğluna, bilişim polisinden Başhekime uzanan karanlık ağ sonunda aydınlanmaya başladı. Arkasına sığınılanlar ın bir kısmı artık cezaevinde.
Mansur Yavaş hakkında soruşturma izni verilmesi, yaklaşan büyük siyasi hesaplaşmanın habercisi mi? Hobi bahçelerinden su faturalarına, Gökçek ailesinin gölgesinden CHP’ye uzanan operasyon zinciri aynı soruyu büyütüyor: İktidar “dokunmaya” mı hazırlanıyor? Fayn Ankara muhabiri derledi.
Sekiz ay önce “İran’ın yanında duralım” diyenlerin oranı dikkat çekici biçimde geriledi. Tarafsızlığı savunanların oranı hızla yükseldi. KONDA verileri, seçmenin artık dış politikada slogan değil denge, romantizm değil risk yönetimi aradığını gösteriyor.
Bu çocuklar hasta değil. Bu çocuklar sistemin “mantıklı” sonucu. Uzun zamandır anlaşmayı değil, üstün gelmeyi; dinlemeyi değil, susturmayı; hak aramayı değil, hak almayı gösteriyoruz. Ve kendi ellerimizle kurduğumuz düzen kusursuz işliyor.
