“Tuna nehri akmam diyor” diye başlayan o marşı biliyoruz. Şimdi Tuna gerçekten akmamaya başlıyor. Bir zamanlar çoşkuyla vals yapan Tuna öylesine küçüldü ki hidroelektrik üretimi düşüyor, fabrikalar kapanıyor. Sular çekildikçe 80 yıllık savaş izleri bile ortaya çıkıyor. Peki Tuna bize ne anlatıyor?
Yıldızlar kaydı, alkış tutuldu. Bulutlar mızıkçılık yaptı. Bursa Karacabey’de yine orada olmayanı imrendiren görkemli bir meteor buluşması yaşandı.
Çanakkale’nin sahil beldesi Karabiga’nın başı, onca yargı kararına rağmen durdurulamayan Cengiz Enerji’nin kömürlü termik santraliyle belada. Şirket, şimdi de yeni bir santral kapasitesinde ek bir ünite yapmanın peşinde.
Gümbet, Gündoğan, Bodrum Merkez ve Türkbükü’ne kanalizasyon akıyor. Turgutreis, Kadıkalesi, Cennet Koyu, Aspat aşırı yapılaşmayla, Gümüşlük çapalarla tahrip oluyor. Bodrum ve Ege’yi kurtarmanın yolu, deniz çayırlarını korumaktan geçiyor.
Dünya gündemini bu aralar savaşlar ve süper güçlerin kas gösterileri belirliyor. Güç yarışına teknoloji şirketleri katılıyor. Küresel çeteler iş başında. Ama görünen o ki doğa, “Durun ya, aslında en güçlü benim” diyerek kendisini hatırlatmak istercesine en süperinden El Niño gönderiyor.
Bazen bir salyangoz, insana bütün hayatı anlatır: Yavaşlamayı, kabuğuna çekilmeyi, iz bırakmayı… Antik çağlardan bugüne felsefeye, sanata ve bilime sessizce sızan bu küçük canlıların şaşırtıcı özelliklerini okuyunca, neden üstlerine basmamanız gerektiğini de anlayacaksınız.
