Bir kız kardeş, hayata karşı en sağlam yoldaştır. Araştırmalar da gösteriyor: Kız kardeşi olanlar daha mutlu, daha dirençli ve daha huzurlu. Ama bu güçlü bağın ardında çoğu zaman görünmeyen bir duygusal emek de var. Kız kardeşlik, hem sığınak hem mücadele.
Antakya sürekli bir afet bölgesi. Her konuda belirsizlik ve dağınıklık, yasadışı ve plansız inşaatlar, doğal alanların her gün tahribi, denetim eksikliği devam ediyor. Antakya, her güne biraz daha eksik, yorgun ama daha inatçı, dirençli bir umutla başlıyor.
Kültürel olarak yaşlılık, üretkenliğin ve zevkin dışına atılıyor. 65 yaş üstü insanların kendine ait bir yaşam biçimi olma şansı ellerinden alınıyor. Bu sadece bireysel değil; toplumsal bir erozyonun göstergesi. Yaşlıları hayatın kenarından merkeze taşıyacak yegane şey ise adalet duygusu.
Yeni yargı paketinde LGBTİ+lara hapis cezası öngören bir düzenlemenin yer alma ihtimali var. İrfan Değirmenci bu düzenlemenin neden herkesi ilgilendirdiğini yazdı: “Bu yasayı bu haliyle geçirirlerse hapse girer yatar çıkarız ama çıktığımızda bulacağımız memlekette hepinizi köleleştirmiş olurlar.”
“Gelinin amcasındaaan burma bilezik”li düğünler azaldı. Ve nasıl evlendiğimiz, yaşadığımız toplumsal dönüşüm hakkında çok şey anlatıyor. Bununla da kalmıyor, düğünler sınıfsal, kültürel, dini ya da coğrafi ayrışmaların, değerlerin de işaretlendiği, sembolik yükü ağır pratikler olmaya devam ediyor.
Bazen bir aidiyetin simgesi, bazen bir damgalamanın aracı, bazen de özgürlüğün ifadesi… İlk çağdan modern stüdyolara uzanan dövme tarihi, insanın kim olduğunu anlatma arzusunun mürekkeple yazılmış hikâyesi. Anlamını, taşıyan belirliyor. İşte dünden bugüne dövmenin dalgalı denizlerdeki yolculuğu…
