1982 Yazı çok acayip bir yazdı.
Doğup büyüdüğüm kenti arkamızda bırakıp İstanbul’a taşınmıştık.
Mösyo Monot bana takmıştı ve Biyoloji dersinden çakmıştım; yeni okuluma sağ salim başlayabilmek için mantarların üreme süreçlerini Fransızca ezberlemem gerekiyordu. Annem en son dedemin yaşadığı solgun evi aydınlatmak için çırpınıyordu. Babam Ortadoğu’nun bir yerlerinde para kazanıyor ve ara sıra bize Duty Free harikaları getiriyordu.
Ailem, ülkem ve birçok tanıdığımız iki yıldır 1980 Darbesi’nin bitmeyen fırtınasında sessizce savruluyordu.
Ergen bedenimin dertleri başımdan aşkın olduğundan, onların ne yaşadığını çok sonra fark edecektim. Benim için sadece yaşadığım şehir değişmiş, kardeşimden başka arkadaşım kalmamış ve bir de eve renkli televizyon gelmişti.
Ve o yaz FIFA Dünya Kupası televizyondan canlı ve renkli yayınlanmıştı. Futboldan anlamazdım ama yeşil sahada, rengarenk giyinmiş erkeklerin bir topun peşinden koşturması tam anlamıyla hipnotik bir şeydi nedense.
