Bu hafta okurlarımızdan mektup gelmedi. Ahlak Bekçisi de üniversite yıllarında, ahlaki olarak sorgulanabilecek bir eylemi düzenli olarak yapan bir arkadaşını hatırladı. Şimdilerde bunu yaptığına pişman olup olmadığını bilmiyor. Ahlak Bekçisi bu defa kendisi soruyor kendisi yanıtlıyor.
“Ortadoğu’da en iyi yönetim hayırsever monarşidir” söylemiyle Warner Bros ihalesi nerede kesişiyor? Demokrasi, eşitlik ve özgürlüğün yerine verimlilik, hiyerarşi ve elit yönetimi koyan karanlık aydınlanma, dünyayı kimlerin yöneteceğini değil, kimlerin anlatacağını da yeniden yazıyor.
Minneapolis’te ICE kurşunlarıyla öldürülen üç çocuk annesi Renee Good’un hikâyesi, komşuların düdüklerle birbirini korumaya çalıştığı mahallelerde devlet şiddetinin nasıl sertleştiğini gösteriyor. Dayanışma suç, cinayet ise “öz savunma” ilan ediliyor. Bunların ABD için anlamını Elif Key yazdı.
Fayn Haftalık yine olan bitene kendine yakışan bir gözle bakmak için hazır. 94. sayı şimdi yayında.
Türk futbolunun zirvesinde bir gelenek olarak yer edinen Süper Kupa, son yıllarda prestijden çok belirsizliklerle anılıyor. Takvimdeki yeri sürekli değişen kupa bu yılki dörtlü turnuva formatıyla da bir ilke imza attı.
Dağınık saçlar, akmış eyeliner, buruşuk tişörtler… “Messy girl” kusursuzluk baskısına karşı bir kaçış gibi sunuluyor. Kadıköy’de romantize edilen dağınıklık, başka bir mahallede bakımsızlık olarak okunabiliyor. Peki, dağınık bir kadın olmak hâlâ ayıp mı, yoksa artık rahatlayabilir miyiz?
