Bir okurumuz eşiyle birlikte kurduğu rahat yaşantıdan ve seyahat edebilmekten rahatsızlık duymaya başlamış. Çünkü ailesinin benzer ekonomik şartları yok ve onlar gibi rahat yaşayamıyor. “Ne yapsak seyahate çıkmasak mı? O kadar da rahat yaşamasak mı?” diye soruyor, Ahlak Bekçisi yanıtlıyor.
Kanunda süresiz nafaka yok, yoksulluk nafakası var. Boşanmayla yoksulluğa düşen, çocuklarının bakımını üstlenen kadınlara veriliyor. Peki, eşin net gelirinin yüzde 15 ila 30’u arasında değişen bu miktar, neden sorun oldu?
Kurmaca karakterlerin ölümsüzlüğü, bizlerin ölümlü yaşamlarını çekilir kılar. “Kalem kâğıttan türeme” dostlarımız hayal gücümüzü ve isteklerimizi kışkırtırken, edebiyat, toplumu tahakküm altına alma planlarını altüst eder.
Biriyle tanışmanın sayısız yolu var. Kitap sayfalarında karşılaşmak da bunlardan biri.
Tomris Uyar’ın karşısındayım. Lamartine Caddesi’ndeki evinde. Turgut Uyar öleli taş çatlasa altı yıl olmuş fakat koridorun ucunda her an görüneceği umudu sönmemiş olan o evdeyim. Yüzünde bir ifade. Teybin kayıt düğmesine basıp aramızdaki sehpanın üzerine koyuyorum.
Değişken ruh hali sebebiyle aşırılıklarla dolu, fırtınalı bir hayat yaşamış, çoğunlukla deliliğin sınırlarında gezmiş bir annenin çocuğu olmak... Fransız yazar Violaine Huisman bu hassas konuyu cesaretle ele alıyor, hem de sevgi dilinden hiç ödün vermeden.
