“Önümüzdeki altı ila 12 ay içinde yazılımcılara gerek kalmayabilir.”
Bu sözler yapay zeka devi Anthropic’in CEO’su Dario Amodei’ye ait.
Ona göre yapay zeka alanındaki gelişmeler artık senelik değil aylık, hatta haftalık ilerliyor. En donanımlı yazılım mühendisleri bile kendilerini yetersiz hissediyor, Anthropic’tekiler dahil.
Bu hız, dünyanın her yerindeki yazılımcıları gittikçe daha kırılgan hale getiriyor.
Sektör genelinde “yapay zeka işimi elimden alacak” kaygısı varoluşsal bir meseleye dönüşmüş durumda.
İşlerine tutunabilenler şanslı. İş arayışında olanlar ise bir ton para ve emek harcadıkları diplomalarını ve senelerce çalışarak edindikleri becerileri sorguluyor.
Öyleyse hayatını kodlama ile idame ettirenleri nasıl bir gelecek bekliyor? Bu varoluşsal kriz büyüyecek mi?
Yazılım dünyası ve içindeki milyonlarca çalışan için değişen dengeleri anlamlandırmaya çalıştık.
Kodlama neydi, ne oldu?
Kodlama, bir makineye belirli aksiyonları uygulamak için numerik ve alfabetik kodlar aracılığıyla talimatlar vermek olarak tanımlanabilir.
Kodlayan kişi yaratıcı, bilgisayar ise uygulayıcı. Bir çeşit simbiyotik ilişki.
Ancak bu geleneksel anlayış yapay zekâ alanındaki Amodei’nin bahsettiği aylık, hatta haftalık gelişmelerle son bulabilir.
Zira kodun bir insan tarafından sıfırdan yazıldığı ve bilgisayarın salt uygulayıcı olduğu çağ usulca sona eriyor. Simbiyotik ilişki miadını dolduruyor.
Bunun en somut örneği OpenAI kurucularından ve Tesla’da yapay zeka direktörlüğü yapmış Andrej Karpathy’nin Aralık 2025 itibarıyla %80 yapay zeka ve %20 yazılımcı müdahalesi ile kod yazabildiğini açıklaması.
