NTV ve Al Jazeera Türk televizyonlarında muhabir, editör ve yapımcı-yönetmen olarak çalıştı. İlk filmi "Bu Ben Değilim" yirmiden fazla ülkede gösterildi ve en iyi belgesel dalında ödüller aldı.
Akbelen’de yalnızca verimli topraklar değil, bir köylü kadının özgürlüğü de tehlikede. Direnişin simge isimlerinden Esra Işık’ın gece yarısı gözaltına alınıp tutuklanması, yalnızca bir hukuk tartışması değil; şirket çıkarlarıyla köylülerin yaşam hakkı arasındaki çatışmanın yeni eşiği.
Dünyada, ülkede yer yerinden oynasa da birkaç milyon kişi için tek bir ana gündem maddesi var: Liseye Geçiş Sınavı. Üstelik bu histeri sınavdan bir yıl önce başlıyor. LGS’yi hem çocukları hem de kendileri için ölüm kalım mücadelesine dönüştürenler bile var. Çünkü sistem yeni kurbanlar istiyor.
Meclis’te kabul edilen kanun teklifiyle, milli parklar, kamu yararı gerekçesiyle yapılaşmaya açılıyor. Korunan alanlarda, turistik tesisler, yollar, enerji nakil hatları yapılabilecek. Üstelik işletme hakkı 99 yıla kadar çıkabiliyor. Çıkarı gözetilen kamunun kim olduğuysa net değil.
Erzincan İliç’te dokuz işçinin kayan tonlarca siyanürlü toprağın altında kalarak öldüğü facianın üzerinden iki yıl geçti. Maden kapalı ama faaliyet sürüyor, sorumlular serbest, yeniden açılma planları da masada. Türkiye, tarihinin en büyük çevre facialarından birinden ders almış görünmüyor.
Muğla’da tarihin en kapsamlı kamulaştırmasıyla evler, zeytinlikler ve tarım arazileri termik santral şirketlerine teslim ediliyor. Kamulaştırmadan halkın kullandığı suyun iki katını tüketen, doğayı sömüren termik santral faydalanacak. Peki bu kamulaştırmada kamunun üstün yararı nerede?
Doğu Karadeniz’de ayılar bu kış uyumadı, insanlar da. Bahçeye inen, kovanlara dadanan ayılar için sürek avı başladı. Kabahat yalnızca ayıların mı? Talan edilen doğa ve kaybolan yaşam alanları ortadayken, öldürmek şart mı? Hem ayıların hem de insanların zarar görmeyeceği bir ortam mümkün mü?
