NTV ve Al Jazeera Türk televizyonlarında muhabir, editör ve yapımcı-yönetmen olarak çalıştı. İlk filmi "Bu Ben Değilim" yirmiden fazla ülkede gösterildi ve en iyi belgesel dalında ödüller aldı.
Erzincan İliç’te dokuz işçinin kayan tonlarca siyanürlü toprağın altında kalarak öldüğü facianın üzerinden iki yıl geçti. Maden kapalı ama faaliyet sürüyor, sorumlular serbest, yeniden açılma planları da masada. Türkiye, tarihinin en büyük çevre facialarından birinden ders almış görünmüyor.
Muğla’da tarihin en kapsamlı kamulaştırmasıyla evler, zeytinlikler ve tarım arazileri termik santral şirketlerine teslim ediliyor. Kamulaştırmadan halkın kullandığı suyun iki katını tüketen, doğayı sömüren termik santral faydalanacak. Peki bu kamulaştırmada kamunun üstün yararı nerede?
Doğu Karadeniz’de ayılar bu kış uyumadı, insanlar da. Bahçeye inen, kovanlara dadanan ayılar için sürek avı başladı. Kabahat yalnızca ayıların mı? Talan edilen doğa ve kaybolan yaşam alanları ortadayken, öldürmek şart mı? Hem ayıların hem de insanların zarar görmeyeceği bir ortam mümkün mü?
Karadeniz’de Sahil Yolu için denizin doldurulmasına geçit vermeyen Ordulular, Melet Irmağı kenarında çoğu nadir en az 126 kuş türünün barındığı alan imara açıldığı için çadır nöbetleri ve kalabalık yürüyüşlerle ayakta. Mahkeme durdursa da şantiye ilerliyor: Doğa mı kazanacak, beton mu?
Çöpe attığımız her kabuk, aslında toprağın yeniden nefes alabileceği bir başlangıç. Kompost, hem doğanın döngüsünü hem geleceğimizi kurtarabilecek sessiz bir mucize. Bu mucize için neler yapabilirsiniz? Dünyada ve Türkiye’de kompost ne aşamada?
Bir dönem güvenlik gerekçesiyle maden projelerinin giremediği Doğu ve Güneydoğu dahil Türkiye’nin her bir yanında maden kuşatması ve buna karşı direniş var. Masalsı köyler, ormanlar, verimli topraklar, su kaynakları… Ülkeyi yönetenler için hiçbiri, şirketlerin kârından önemli değil gibi.
