Merhaba,

Galiba iki hafta önceydi. Bir arkadaşımla akşam yemeğine gittik. Hizmet baştan sona çok kötüydü. Bir kere sipariş vermek için 15-20 dakika bekledik. Gelen yemekler de buz gibiydi. Bütün bunlar yetmezmiş gibi bize servis yapan garson bütün gece asık suratlıydı. Doğru düzgün ilgilenmedi de bizimle.

Bu kadar kötü bir yemek ve hizmetten sonra bir şok da hesabı istediğimizde yaşadık. Garson POS cihazını masaya getirdi ve aynen şunu söyledi: “Devlet zaten servis ücretini kaldırdı, bari siz bahşişi eksik etmeyin.” Kulaklarıma inanamadım.

Benim bildiğim bahşiş dediğimiz şey müşteri memnuniyetiyle orantılıdır. Biz zaten çok kötü bir hizmet aldık. Ben de iyice bozuldum ve sadece hesabı ödeyip bahşiş falan vermedim. Bir de başımda durup beklemez mi? Ben de yüzüne baktım ve bahşişi vermeyeceğimi anlayınca homurdanarak gitti masadan.

Bahşişin gönüllülük esasına dayanması gerektiğini düşünüyorum. Hizmetten memnun kalan müşteri zaten takdirini göstermek ister. Ama bunun açıkça istenmesi, hatta dolaylı bir suçluluk duygusu oluşturacak şekilde söylenmesi, müşteri açısından baskı ve etik dışı bir davranış hâline gelmiyor mu?

Bu tür davranışların yaygınlaşıp yaygınlaşmadığını bilmiyorum. Ama yaşadığım şeyi sizinle paylaşmak ve sizin ahlaki değerlendirmenizi almak istedim.

İyi çalışmalar dilerim.

Saygılarımla

B. K.

**

Değerli okurumuz,

Yaşadığınız şey sanırım ekonomik gidişatın bir sonucu. Tabii burada bütün suçu ekonomiye ve onu yönetenlere atmak doğru olmaz ama kök neden biraz o gibi. Zira “ekonomi bozulduğunda ahlak da bozulur” sözü boşuna söylenmemiş.