Doğu Karadeniz’de ayılar bu kış uyumadı, insanlar da. Bahçeye inen, kovanlara dadanan ayılar için sürek avı başladı. Kabahat yalnızca ayıların mı? Talan edilen doğa ve kaybolan yaşam alanları ortadayken, öldürmek şart mı? Hem ayıların hem de insanların zarar görmeyeceği bir ortam mümkün mü?
Karadeniz’de Sahil Yolu için denizin doldurulmasına geçit vermeyen Ordulular, Melet Irmağı kenarında çoğu nadir en az 126 kuş türünün barındığı alan imara açıldığı için çadır nöbetleri ve kalabalık yürüyüşlerle ayakta. Mahkeme durdursa da şantiye ilerliyor: Doğa mı kazanacak, beton mu?
Göçmen kuşların durağı, balıkların yuvası olan sulak alanlar birer birer mega projelere teslim ediliyor. Çaltılıdere ve Filyos’un yok oluşu, Türkiye’nin yıllar içinde betona kaybettiği yeşil alanların çarpıcı bir özeti.
Çöpe attığımız her kabuk, aslında toprağın yeniden nefes alabileceği bir başlangıç. Kompost, hem doğanın döngüsünü hem geleceğimizi kurtarabilecek sessiz bir mucize. Bu mucize için neler yapabilirsiniz? Dünyada ve Türkiye’de kompost ne aşamada?
Bir dönem güvenlik gerekçesiyle maden projelerinin giremediği Doğu ve Güneydoğu dahil Türkiye’nin her bir yanında maden kuşatması ve buna karşı direniş var. Masalsı köyler, ormanlar, verimli topraklar, su kaynakları… Ülkeyi yönetenler için hiçbiri, şirketlerin kârından önemli değil gibi.
İran Cumhurbaşkanı Pezeşkiyan, kuraklık uzarsa başkenti tahliye etmek zorunda kalabileceklerini söyledi. Türkiye’de de yağışlar son 52 yılın en düşük seviyesinde. İklim değişikliği mutfaklardaki yangını da körüklüyor, dünyada siyasal değişiklikler de getiriyor.
