> ## Content Index
> Fetch the complete content index at: https://www.fayn.press/llms.txt
> Use this file to discover other available public pages before exploring further.

# Kurban: Nasıl vegan oldum?
- URL: https://www.fayn.press/kurban-nasil-vegan-oldum/
- Published: 2026-08-29T07:54:20.000Z
- Updated: 2026-08-29T07:54:20.000Z
- Description: İlk kez gözümün önünde bir hayvanın kesildiği günden tam 17 yıl sonra bıraktım her şeyi. Eğer bu “sıkıcı bir veganın anlattıkları” kafanızda bir şeyleri kıpırdatırsa, belki sizin için de 17 yıl sürmesin diye anlatıyorum bunları.
- Author: Fayn
- Tags: video, vegan, yaşam, nasıl vegan oldum?

Bunlar benim dayılarım. Kurban için ne zaman, nasıl anlaştılar hatırlamıyorum.

Ben sadece üniversitenin sinema kulübünden kaptığım kamerayı alıp gelmişim. 

Bir şeyler çekmeye heveslenen herkes gibi önce ailemin yüzüne çeviriyorum kamerayı.. 

Biraz belgeselci, biraz aile arşivcisi, kısacası sonrasında yapacaklarım için hevesli biriyim o gün. 

Ve kaydettiklerime çok uzun süre bakamayacağımı henüz bilmiyorum. 

İsmim Melih, 1988 yılında Tekirdağ’da doğdum. Sobalı bir evde, ailenin tüm fertlerinin akşamları genelde beraberce vakit geçirdiği bir evde büyüdüm. 

Topluca izlenen haber bültenleri ile şekillendi bilinçaltım. KDV için biriktirilen fişler, Turgut Özal’ın yüzü, İmar Bankası reklamları, o yaşlarda hiç anlamlandıramadığım bir sürü savaş görüntüsü… 

90’larda büyüyen herkes anlayacaktır, okula muz götürebiliyordum ama göstermeden yemem tembih ediliyordu. Daha açık şekilde söylemek gerekirse darlık çekmedik.. 

Akşamları yemek masasında beraber olunsa da gün içinde evin kadrosu netti. Annem, anneannem ve kız kardeşim. Babamın ailesi ortada pek yoktu, anneannem ve dedemler de dayatmacı değil ama muhafazakar insanlardı. Namaz aksatılmaz, oruç tutulur, bayramlar kutlanır, ve tabii ki kurban kesilirdi. 

Kurban benim için bayram heyecanıyla, kayıp travma arasında ince bir çizgiydi. Ya da çevremdeki her iyi durumda ailenin çocuklarına yaşattığı ‘kaliteli’ bir deneyim. 

Kurban öncesi alınan koyunlar beslenir, arka bahçelerde bir süre yaşatılır, çocuklara sevdirilir, ardından da bir günde kaybolurdu. 

Sanırım o yıllarda bayram sabahı ritüellerini hiç sorgulamadım, belki de bütün aile bir arada diye... Bilmiyorum. Ama anneannemin tadını ezmek için sarımsak bocaladığı kelle paçayı severek yediğimi hiç hatırlamıyorum. 

Yıllar sonra elime düzgün bir kamera geçtiğinde neden kurban çekmek istedim bilmiyorum. 

Sinema kulübünden alabileceğim her şeyi topladım ve bayram boyunca ailemi çekmeye karar verdim. Sabah namazdan sonra kurban almaya önceden konuşulduğunu tahmin ettiğim satıcıya doğru yola çıktık. 

Ben bu görüntüleri çektikten sonra ilk kez 17 yıl sonra dönüp baktım, koyunun üzerindeki rakamı şimdi görünce bu çok manidar geliyor.

Çünkü ilk kez gözümün önünde bir hayvanın kesildiği günden tam 17 yıl sonra bıraktım her şeyi. Eğer bu “sıkıcı bir veganın anlattıkları” kafanızda bir şeyleri kıpırdatırsa, belki sizin için de 17 yıl sürmesin diye anlatıyorum bunları.

fayn'a abone olun 

Fayn’ın özgün haber dosyaları, araştırmaları ve görüş yazılarını okurlar mümkün kılıyor. Bizler işimizi severek ve layıkıyla yapmaya çalışıyoruz. Ancak sizler ücretli aboneliğe gönüllü olursanız sürdürebiliriz. Çünkü bağımsız yayıncılık bunu gerektirir. İkna olduysanız detaylar için sizi [****şuraya**](https://www.fayn.press/abonelik/) alalım.